minderjarigen

Wanneer geruchten en mogelijk ook feiten bekend worden over seksuele handelingen met kinderen in de buurt, dan vragen veel ouders zich af of hun kind daar ook bij betrokken is geweest.

Dan ontstaan vragen als: hoe kan ik er met mijn kind over praten, waar moet ik op letten, hoe kan ik mijn kind ertegen beschermen? Welke hulp is beschikbaar? Seksueel misbruik van kinderen roept veel vragen en emoties op bij volwassenen en kinderen.

Hoe kan ik hier als ouder mee omgaan?
Ieder kind, iedere ouder en iedere situatie is anders. Algemene adviezen kunnen we niet geven. Wel kunnen we enkele suggesties doen.

• U kunt bijvoorbeeld beginnen met uw kind te praten over het hebben van geheimpjes. Bijvoorbeeld: er zijn leuke geheimpjes: de verrassing voor oma voor haar verjaardag. Zo’n leuk geheimpje is om iemand te verrassen. Er zijn ook geheimpjes die vervelend zijn: die over iets stiekems gaan en waarvan de ander zegt: “dit mag je niet verder vertellen, want anders worden je vader en moeder boos of verdrietig”. Deze geheimpjes mogen kinderen best aan hun vader of moeder vertellen. Probeer uit te leggen dat je dan niet boos zult worden als een kind een dergelijk geheimpje vertelt, maar dat je dat juist heel goed vindt.
  
• Omdat het voor uw kind mogelijk een verwarrende situatie is geweest, kan het moeilijk zijn voor uw kind om hierover verder te praten. Houd daar rekening mee. Stel geen spervuur van vragen.
  
• Forceer niet en laat uw oordeel over de situatie niet direct aan uw kind merken. Dit kan hem/haar belemmeren er verder over te praten.
  
• Probeer aan te sluiten bij de gevoelens van uw kind. Zijn/haar houding ten aanzien van het gebeuren kan heel dubbel zijn. Bijvoorbeeld: hij is heel aardig, maar doet soms ook raar. Respecteer dat uw kind dit (nog) zo ziet.
  
• Stel alleen open vragen. Een deel van het antwoord mag niet in de vraag doorklinken. Goed is: ‘Wat deden jullie samen?’ Fout is: ‘Heeft hij wel eens aan je gezeten?’.
  
• Kinderen laten het vaak merken als ze er genoeg over gepraat hebben. Blijf dan niet aandringen.
  
• Als uw kind er wel over kan praten en ook bij seksuele spelletjes betrokken is geweest, probeer dan zo concreet mogelijk te blijven en probeer op zijn/haar vragen hierover in te gaan. Dit kan betekenen dat u op kinderniveau wat aanvullende seksuele voorlichting geeft.
  
• Verwijt uw kind niet dat hij of zij niet meteen heeft verteld wat er is gebeurd, ook al heeft het misbruik langer geduurd.
  
• Laat uw bezorgdheid, woede en afschuw niet in uw vragen doorklinken. Uw kind zal er waarschijnlijk gemakkelijker over kunnen praten als het niet belast wordt met uw emoties hierover.
  
• Uw eigen gevoelens kunt u het beste bespreken met andere volwassenen. Het is belangrijk voor uzelf dat u hier ook aandacht aan geeft. Bespreek het echter niet waar uw kind bij is.
  
• Steun en beloon uw kind en biedt veiligheid.
  
• Zeg uitdrukkelijk tegen uw kind dat alleen de dader, de volwassene, verantwoordelijk is voor wat er is gebeurd.

Wat betekent het voor u?
Als ouder wilt u uw kind beschermen tegen ervaringen met seksueel misbruik. Helaas is dit soms moeilijk te voorkomen. Seksueel misbruik wordt vaak gepleegd door mensen uit uw eigen omgeving van wie u dat niet zou verwachten.

Laat uw woede u er niet toe brengen de pleger te lijf te gaan, hoe begrijpelijk dat ook is en hoe vaak u in uw sociale omgeving ook hoort ‘als het mijn kind was, dan zou ik…’ U bent geen slechte ouder als u niet zelf tot een dergelijke actie overgaat. Integendeel, het kan de situatie voor uw kind verergeren. Bovendien wordt eigen rechter spelen in Nederland streng gestraft.

Naast schuldgevoelens kunt te maken krijgen met verdriet, woede en de pijn. Het zijn gevoelens die u in het bijzijn van uw kind opzij moet zetten. U kunt daar beter met andere volwassenen over praten of aparte hulp voor inroepen. Als u een partner heeft, kan dat wederzijdse steun betekenen, maar u moet er rekening mee houden dat u beiden verschillende reacties kunt hebben en dat u deze gebeurtenis verschillend zult verwerken. U zult elkaar daarvoor de ruimte moeten geven.

Aangifte doen
De procedure bij kinderen is in beginsel gelijk aan die van andere slachtoffers of getuigen. Wel heeft de politie voor kinderen (3 tot 13 jaar) een aparte kamer ingericht waarin zij zich prettig kunnen voelen. Deze gesprekken worden op video opgenomen. De video wordt gebruikt tijdens het strafproces. Als het strafproces is afgesloten wordt de videoband na toestemming van de Officier van Justitie vernietigd.

Hoe moet u verder?
Als u naar aanleiding van deze website vragen heeft of met iemand hierover verder wilt praten dan kunt u contact opnemen met Slachtofferhulp Nederland.

U kunt uw vragen ook bespreken met uw eigen huisarts, de schoolarts, de leerkracht van uw kind, het Advies en Meldpunt Kindermishandeling of het maatschappelijk werk in uw woonplaats. Zij kunnen u verder adviseren. Ook kunt u een afspraak maken met de afdeling Jeugd en Zeden van uw plaatselijke politie. Dit hoeft niet tot aangifte hoeft te leiden.