Een kind helpen na moord of doodslag

Als kinderen enigszins een idee hebben van wat de dood is, dan is ook bij hen het gemis te zien en het verdriet, de angst, de frustratie en de eenzaamheid als uitingen van het proces van rouw. Maar kinderen switchen soms veel sterker dan volwassenen tussen hun verdriet en het ‘normale’ plezier van het dagelijkse leven. Ze kunnen ook heel direct (en confronterend!) zijn in hun vragen en opmerkingen.

Veiligheid en geborgenheid bieden

Vaak is te merken dat kinderen na de dood van een dierbare meer veiligheid en geborgenheid zoeken, een stapje terug zetten in hun ontwikkeling (een beetje ‘kinderachtig’ doen). Het is als volwassene zaak die veiligheid en geborgenheid ook zo veel mogelijk te bieden, fysiek, maar ook in woorden.

Veroordeel kinderen niet als ze het ene moment heel verdrietig zijn en het andere moment weer vrolijk met hun vrienden spelen. Dat hoort bij hun ontwikkelingsfase en maakt hun gevoelens niet minder diep en niet minder oprecht.

Eerlijk antwoord geven

Schroom niet kinderen een zo duidelijk mogelijk antwoord te geven op hun vragen en twijfels. Kinderen mogen ook best, gedoceerd weliswaar, zien dat u ook bent aangedaan door wat er is gebeurd. Daarbij moet u wel aansluiten bij hun ontwikkelingsniveau.
Meer informatie over de manier van verwerken bij babys, peuters en kleuters, kinderen van de basisschool leeftijd en jongeren vindt u in de folder: "Een kind helpen na een misdrijf of verkeersongeluk".

Boeken

Het kan fijn zijn om uw kind een boek voor te lezen over rouw of het kind een boek te geven dat het zelf kan lezen. Boeken en ander materiaal voor kinderen op verschillende leeftijden vindt u op de website In de wolken.

Meer tips voor het helpen van een kind na een ingrijpende gebeurtenis