Een leven zonder de vermiste

Een vermissing zet uw leven totaal op de kop. Bij langdurige vermissing staat u als achterblijver voor de opgave te accepteren dat er op veel van uw vragen geen antwoord komt. Leren leven met de durende onzekerheid en de vermissing een plaats geven in uw leven geven vraagt tijd. Wat kan helpen is het koesteren en levend houden van de positieve herinneringen. Ook een (persoonlijk) ritueel met een symbolische waarde kan rust geven. Bijvoorbeeld : Elke dag een kaarsje aansteken bij de foto van uw dierbare, een herdenkingsdienst in uw eigen kring, of ieder jaar bloemen leggen bij het Monument van Vermisten in Utrecht. Veel achterblijvers ervaren dit als een enorme steun en troost.

Je hebt levenslang, maar je moet proberen de draad weer op te pakken, anders heb je geen leven.

In het dagelijks leven

Het is belangrijk dat u goed voor uzelf blijft zorgen, dat u zichzelf niet verwaarloost. Als u een gezin heeft is het extra belangrijk dat er structuur gebracht wordt in de dag, dat er op tijd eten op tafel komt, de kinderen worden verzorgd en het huis wordt schoongehouden. Het is ook een houvast om overeind te blijven, hoe zwaar de ouderlijke verantwoordelijkheid ook kan zijn.  

Tips

  • Zoek iets waarin u afleiding of troost kunt vinden.
  • Ga op zoek naar rituelen om de herinnering levend te houden, zoals het branden van een kaarsje of een herdenkingsdienst.
  • Zoek steun bij vrienden, familieleden of collega’s.
  • Zoek contact met lotgenoten, bijvoorbeeld via de Vereniging Achterblijvers na Vermissing.

Lukt het u niet om u aan te passen aan een leven zonder de vermiste?

Neem contact op met uw huisarts als u zich hier zorgen over maakt. De huisarts kan samen met u kijken of en zo ja welke hulp u nodig heeft. U kunt hierbij denken aan het maatschappelijk werk of een psycholoog. U kunt ook contact opnemen met een van onze medewerkers via telefoonnummer 0900-0101 of via het formulier op deze website.

Mijn vrouw heeft heel lang niet naar buiten gedurfd uit angst dat mensen ernaar vroegen. Ze werd steeds magerder. Ik maakte me toen echt bezorgd om haar, was bang dat ik haar ook kwijt ging raken.