Terug

Forum logoGeweld

Welkom op het forum voor slachtoffers, betrokkenen en getuigen van geweld. Deel hier je verhaal met lotgenoten of stel een vraag.
Iedereen kan meelezen op het forum. Om zelf een onderwerp te starten of een reactie te plaatsen moet je je registreren. Je kunt dan (anoniem) deelnemen aan het forum.

Psychisch geweld onder ouderen

Geplaatst: 24 augustus 2017 om 23:12, door: McKenzie, bekeken: 320 keer | Categorie: 

Is hier sprake van ouderenmishandeling?

 

Ik wil jullie de volgende situatie ter analyse voorleggen:

Mijn grootouders zijn beiden over de tachtig jaar. Mijn opa (87) heeft altijd een hele sociale persoonlijkheid gehad en nog steeds wel. Mijn oma (84) daarentegen, is veel minder sociaal.
Mijn opa is ondertussen slecht ter been en zit daarom tegenwoordig vaak thuis. Vroeger was dat wel anders, dan ging hij standaard elk weekend naar het voetballen kijken en kletste hij ondertussen een eind weg met alle andere toeschouwers. Nu kan dat niet meer.
Ik merk dat hij daardoor anders is geworden. Hij is nu veel stiller en weet op veel momenten niet goed wat hij moet zeggen, daar wij hij vroeger altijd veel te vertellen had. Dat is op zich ook niet zo gek aangezien hij weinig meer meemaakt en niet meer kan deelnemen aan sociale activiteiten. Als kleinkind doet mij dat veel.

Ik ben daarom twee weken terug in het weekend naar hem toe gegaan en heb toen voorgesteld om die dag samen met hem naar het voetballen te gaan. Hij lichtte helemaal op toen hij dat hoorde. Maar toen hij even weg was om iets te halen, kwam mijn oma naast mij zitten om te vragen of het wel zo verstandig was om hem daarheen te brengen. Ze zei namelijk dat hij nauwelijks meer kon lopen, en dat ik me dat op mijn leeftijd nog niet kon voorstellen hoe dat is om ouder te worden etc.

We zijn toen alsnog gewoon gegaan, en eenmaal aangekomen kende hij alles en iedereen. Zoals vanouds praatte hij met oude bekenden en zag ik hem genieten van de wedstrijd. Het was duidelijk te merken dat hij het naar zijn zin had. Eenmaal weer terug beloofde ik om hem de daaropvolgende weekend weer op te halen om samen naar de kampioensschapswedstrijd te gaan.

Op de dag van de kampioenschapswedstrijd kom ik aan en ga naar hem toe. Het eerste wat hij zegt is:

“Ik ga vandaag niet naar voetballen toe.”

Ik vroeg toen waarom niet. Hij zei dat het “veel te koud was” en dat er “te veel wind stond.”
Daarop vertelde ik dat hij gewoon een dikke jas aan moest trekken, en gewoon mee moest komen. Toch weigerde hij. Ik bleef toen een tijdje tegenover hem zitten totdat hij zich opeens bedacht en tegen oma mededeelde dat hij toch even twee uurtjes naar het voetballen wilde gaan omdat ik teleurgesteld was dat hij niet mee zou gaan.
Zo gezegd zo gedaan. Onderweg in de auto vroeg ik hem waarom hij eerder op de dag zei dat hij niet mee zou gaan. Hij antwoordde hierop dat oma hem die ochtend had gezegd dat als ik vandaag langs zou komen, hij maar moest zeggen tegen mij dat hij niet zou gaan.

Net zoals die week ervoor was hij weer blij en konden we na terugkomst spreken van een geslaagde dag.
Nu het voetbalseizoen afgelopen was, en ik ervoor wilde zorgen dat hij onder de mensen zou blijven, wilde ik hem overhalen om een scootmobiel te nemen. Aanvankelijk stond hij hier sceptisch tegenover en kwam hij met excuses als “Ik kan dat ding nergens kwijt” en “Ik raak snel duizelig” etc. Toen heb ik het maar gelaten voor wat het was om vervolgens een paar dagen later terug te komen en het er weer met hem over te hebben. Het eerste wat hij toen zei was:

“Ik zou dat eigenlijk wel willen maar ik zie zo op tegen die bezwaren.”

Toen ik vroeg over welke bezwaren hij het had deed hij net of zijn neus bloedde en zei hij niets meer. Kort daarna zei hij gelijk dat hij geen scootmobiel wilde. Het werd mij toen steeds duidelijker hoe de vork in de steel zat. Het begon op te vallen dat oma zich alsmaar heel erg negatief uitdrukte over opa. Zo praatte ze hem altijd helemaal omlaag en begon ze telkens maar weer over zijn beperkingen. Op de een of andere manier praatten haar drie zoons haar voortdurend na en als je hen iets vroeg over opa, hoorde je stelselmatig dezelfde verhalen;

“Hij kan niet goed meer zien”

“Hij kan niet meer lopen”

“Hij heeft geen conditie meer”

“Hij is te oud”

Etc.

Zelfs het weer dient vaak als excuus om hem te onthouden dingen te ondernemen. Ik kan het niet geloven dat alle zoons (mijn ooms) hier gewoon in meegaan en ik begrijp nog steeds niet waarom ze zich zo negatief over hem uitlaten. Tegelijkertijd begin ik beter te begrijpen waarom mijn opa niet duidelijk aangeeft wat hij wil en vaak met dezelfde excuses als oma aankomt. Naar mijn mening is hij als gevolg van al deze negativiteit zijn zelfvertrouwen verloren en is hij gaan geloven in wat zij telkens over hem zeggen, durft daarom niet goed voor zichzelf op te komen en aan te geven wat hij wil. Bovendien is hij bang om tegen oma in te gaan en gaat hij daarom de confrontatie met haar en de zoons liever uit te weg. Kortom, oma bepaalt alles wat er in huis gebeurt en dit gaat ten koste van mijn opa’s kwaliteit van leven. Hij wordt beperkt in zijn vrijheden. Er heerst een soort angstcultuur voor haar ofzo.

Als ik de situatie zo analyseer, is hier naar mijn mening gewoon sprake van ouderenmishandeling. Wat denken jullie? Wat kan ik doen om hem te helpen?

Dit bericht vind ik ongepast

Reacties [1]
  • RE: Psychisch geweld onder ouderen

    Geplaatst: 14 september 2017 om 14:58, door: Slachtofferhulp Nederland

    Hoi McKenzie,

    Wat een super lastige situatie is dit zeg. Wel erg fijn dat jij naar hem omkijkt en op zoek bent naar tips. Er lijkt in ieder geval sprake te zijn van psychische druk die, misschien met goede zorgen, door de overige familieleden op hem wordt gelegd. Je zou de situatie eens kunnen overleggen met Veilig Thuis. Zij bieden advies en ondersteuning bij ouderenmishandeling. Bovendien hebben zij veel ervaring met situaties waarbij er psychische druk wordt uitgeoefend binnen de familiale en relationele sfeer. Hopelijk krijg je hier nog meer tips over binnen. Wie weet zijn er anderen die met vergelijkbare zorgen zitten! Sterkte.


    ^Tara van Slachtofferhulp Nederland

X

Psychisch geweld onder ouderen

X

Afbeeldingen van Slachtofferhulp Nederland