Terug

Forum logoInbraak en diefstal

Welkom op het forum voor slachtoffers, betrokkenen en getuigen van inbraak of diefstal. Deel hier je verhaal met lotgenoten of stel een vraag.
Iedereen kan meelezen op het forum. Om zelf een onderwerp te starten of een reactie te plaatsen moet je je registreren. Je kunt dan (anoniem) deelnemen aan het forum.

Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

Geplaatst: 22 oktober 2012 om 10:22, door: Eline Slachtofferhulp Nederland, bekeken: 11407 keer | Categorie: 

Van nature ben ik een nuchter persoon, maar als je geconfronteerd wordt met een woninginbraak dan doet dat wel wat met je. Ze zijn wel binnen gekomen in mijn “veilige wereld” mijn huis waar ik zo trots op was. Na een vergadering had ik echt zin om naar huis te gaan. Glaasje wijn, kaarsje aan gewoon lekker ontspannen. Toen ik aangereden kwam zag ik dat er een raam openstond. Ik had het de laatste tijd nogal druk gehad en mijn hoofd liep om, misschien was ik wel vergeten dat raam te sluiten. Toen ik de sleutel in de achterdeur stak bleek de deur niet op slot te zijn, sterker nog er was met het slot geknoeid! Wat ik zag toen ik binnenkwam is bijna niet te beschrijven. Alle kasten en laden stonden open en de inhoud lag er naast en onder. Een kast die altijd afgesloten was bleek opengebroken te zijn. Mijn mooie sieraden, die mijn ouders voor mij kochten bij belangrijke mijlpalen in mijn leven, zijn weg. De t.v., het tablet en iPhone waren ook weg. Die zijn te vervangen maar die sieraden niet. Ik heb meteen de politie gebeld, die mij vertelde vooral nergens aan te zitten en de boel zo te laten als het was. De technische recherche zou komen voor sporenonderzoek. Op dat moment kon ik niets anders doen dan afwachten en daar kreeg ik de zenuwen van. Ik voelde me absoluut niet veilig meer, voelde me gejaagd verdrietig en kwaad tegelijk. Het liefst was ik de boel schoon gaan maken, want het idee dat zij overal met hun vingers aan hadden gezeten vervulde mij met walging. Tegelijk moest ik vreselijk huilen en voelde ik pijn over het verlies van dierbare sieraden. De daders is het alleen te doen om het geld wat zij ervoor vangen. Zij hebben geen gevoel lijkt het wel. Nu, een paar weken later, hoor je steeds meer verhalen van mensen die het ook is overkomen. Het is gewoon fijn om er over te kunnen praten. Wat doe je met je woede, je verdriet en onmacht en laat je je leven daardoor beinvloeden?

Dit bericht vind ik ongepast

Reacties [8]
  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 7 november 2017 om 20:24, door: Iamnaomijansen

    Hallo,

    Ik ben met een project bezig en zou graag in contact komen met u. Het gaat om hoe objecten een herinnering kunnen opwekken. Die veel emotionele waarde heeft. En hoe wij de verloren objecten op een andere manier terug kunnen brengen en deze herinnering weer kunnen opwekken. Aan een persoon, moment etc. 

     

    Als u meer wilt weten kunt u mij mailen, 

     

    info@naomijansen-photography.com

     

    Groeten,

     

    Naomi

    www.naomijansen-photography.com

     

  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 20 september 2013 om 17:39, door: Lonneke

    Beste Maria, fijn dat je je reactie hebt geplaatst. Helaas kijk ik pas op deze site 4 jaar na dato van het voorval bij mij. Staan veel goede tips op: Zoals als je na een week of 3 of 4 nog steeds last hebt zoek hulp. Ik ben pas na een jaar naar hulp opzoek gegaan. Toen waren er al zoveel dingen ontstaan door mijn angst dat het mijn hele leven beinvloedde. Je kunt mijn verhaal lezen of meteen doorgaan in de TIPS dan krijg je waarschijnlijk nooit te maken met alle ellende die bij mij tussen lag. Alle deuren continue op slot doen, geen raampje meer open laten staan op de eerste verdieping als je eventjes weg bent, huis op en top beveiligen, argwaan bij mensen die in de buurt van je huis rondhangen, thuis moeten zijn als er een klusje moet worden gedaan door iemand, extra beschermend ten opzichte van mijn kinderen, alle geluiden horen, licht slapen, moeite met op vakantie gaan etc. Daar ga je dan als niet bangig type dat de hele wereld op de bonnefooi over gereisd heeft onderuit in je eigen huis in het vertrouwde Nederland. Steeds meer denken dat er van alles gebeurd rondom je huis belande ik na een jaar bij psychiatrische hulp. Conclusie lichte psychotische verschijnselen. Dus 40 jaar een normaal leven en dan leren inzien dat je vertrouwen dat je instinctief heel veel altijd goed aanvoelde nu ineens tot de conclusie moet komen dat je het niet meer zo helder ziet. Ik kreeg lichte medicatie en kon wel de normale dingen in huis en werk doen maar het had allerlei bijverschijnselen waar ik een slome doos van werd. Ik deelde het met weinig mensen. De inbraak nog wel maar daarna niet wat het met mij had gedaan. Pas toen ik de winter erna inzag dat ik het dus niet met alles aan het rechte eind had en depressief werd kon ik nagaan wat al die spanning met mijn lichaam had gedaan. Tegen mijn sloomheid in 3 keer per week gaan trimmen, extra omega3 vetzuren (maakt nieuwe verbindingen aan in de hersenen), veel buiten zijn, maar zo vrij onbekommerd leven als ik daarvoor had gedaan was er niet bij. Het positieve is dat ik inmiddels wel wat trucjes heb geleerd en een aantal dingen zou ik wel met jullie willen delen om traumatische beelden te verwerken. Ik zou hier niet mee wachten maar gewoon doen direct na een nare ervaring. TIPS 1) EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) een soort techniek met geluidjes of bewegende lichtjes op een balk de connectie en lading weghaald van een gebeurtenis. 2) tapping (druk je op allerlei drukpunten tot de spanning rondom een emotie afneemt) 3) voorstellen dat je in een bioscoop zit, 3 stoelen achterelkaar zetten samen met iemand anders partner of vriend(in) doen. Fastfobiacure: 1. Creëer een bioscoopsetting met die stoelen achter elkaar 2. Ga op de eerste rij zitten en bekijk het beeld op het bioscoopscherm 3. Ga naar de 2e rij en bekijk de persoon op de 1e rij die de film bekijkt 4. Vlieg uit jezelf en ga naar de projectiekamer 5. Speel de film af tot het einde 6. Maak hem zwart wit 7. Daarna versneld terugspoelen, en weer en weer en weer 5X 8. Maak het beeld wit 9. Ga weer op de 1e rij zitten Belangrijk is dat de begeleider directe opdrachten geeft zodat de focus behouden blijft. Dus denk niet stoer ik red het wel want dan komt de man met de hamer toch misschien een keer langs. I learned the hardway zullen we maar zeggen. Want dit had hierna heel wat meer om mee te dealen psychiatrisch patient (ook niet echt wat over de daken wilde uitroepen) wat heel veel met mijn zelfvertrouwen had gedaan. Er zijn mensen die kunnen helpen maar hoe eerder je er mee dealt hoe minder je daarna hoeft te verwerken.

  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 7 juli 2013 om 3:03, door: peet

    jeetje wat een heftig verhaal zeg! na 4 jaar in de thuiszorg gewerkt te hebben met veel plezier. Nu werk ik als beveiligingsadviseur en dat is bijna hetzelfde want ik help mensen nu ook. Maar dan met veiligheid ipv stofzuigfen hahaha. ik ben sowieso met dit werk begonnen omdat er ook bij mij is ingebroken en ik weet niet waarom! maar ze hebben toen dagboeken van mijn overleden moeder meegenomen!!!! de klootzakken wat heb je daaraan??? dus ik ben blij met mijn werk en ik vind het super dat ik elke dag 4 gratis alarm systemen twv 1750,- mag weggeven ... oke er zit wel een abo van maar 1,18 per dag bij voor de alarmopvolging maar ja iedereen heeft toch abos voor van alles en nog wat!? ik gun als je het kan missen iedereen deze veiligheid. . groetjes Peter,,

  • Inbraak terwijl ik lag te slapen

    Geplaatst: 21 juni 2013 om 10:10, door: Iris

    Afgelopen week in bij mj ingebroken terwijl ik snachts lag te slapen. De inbreker heeft mijn deur ingetrapt, ik ben de straat op gerend en heb de politie gebeld. De inbreker in betrapt en de politie heeft hem gevonden terwijl hij verstopt zat in mijn badkamer. Doodeng vind ik het allemaal, ik slaap niet meer. De inbreker is nu alweer vrijgelaten!! Komt een inbreker vaker terug naar een plek waar hij al eerder is gweest? Weet iemand dit?

  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 10 maart 2013 om 15:03, door: Rensje

    Ik herken me hier ook volledig in. Zelfs na een paar maanden blijft dat gevoel! Afgelopen november kwam ik op een avond rond elf uur thuis. Manlief was naar de bioscoop en ik was bij een vriendin geweest. Ik kwam aanrijden en zag vanaf de straat dat het badkamerlicht brandde. Ik vond dat wel vreemd maar mijn eerste gedachte was dat mijn man al eerder naar huis was gekomen. Ik herrinner me nog dat ik keek hoe laat het was en me af vroeg waarom hij eerder naar huis was gekomen. Misschien toch geen goede film of was ie ziek geworden. Toen ik via de voordeur naar binnen ging zag ik dat de gangdeur naar de huiskamer open stond. Weer ga je op zoek naar een logische verklaring "hij zal wel haast hebben gehad toen ie thuis kwam". Maar toch voel je onbewust dat er iets niet helemaal klopt. Ik riep naar boven, maar er kwam geen reactie. Weer erg vreemd. Vervolgens hoorde ik een klap, heel vreemd dus ik liep richting de trap op te kijken wat er aan de hand was. Op dat moment hoor ik een hoop gestommel op de trap, ik wil het licht aandoen maar van de zenuwen had ik de verkeerde lichtknop. Ik zie twee voeten de trap af komen met onze sporttas en ik vroeg me af wat mijn man om kwart over elf met onze sporttas moest en waarom hij zon haast had. Ik doen een stap terug omdat die persoon nogal hard de trap af kom en kon alleen maar kijken naar die tad en me afvragen waarom hij die nodig had. Ik dacht nog steeds dat het mijn man was. Maar die persoon rende richting de achterdeur. Ik heb m nagekeken en zag toen dat de achterdeur open stond, er een enorm gat in het glas van de schuifpui zat en er overal glas lag. Toen pas besefte ik dat het foute boel was. Ik ben er nog achteraan gerend maar zag m over de muur bij de poort gaan. Ik heb me omgedraaid, terug naar binnen gegaan meteen 112 gebeld. Alles verteld en ook dat ik niet wist of ie alleen was en of er niet nog iemand binnen was. Vervolgens heb ik de achterbuurman gebeld om te vragen of hij iemand had gezien of iets had gehoord. Gelukkig kwamen zij meteen mijn kant op. En ik heb mn ouders gebeld, pas toen ik de stem van mn moeder hoorde, brak ik en werd ik bang. Vooral omdat ik bog alleen binnen stond en niet wist of ik alleen was. Ik heb vervolgens met de buren een minuut of 10 kunnen wachten voor de politie er was. Beneden hadden we veel schade, overal glas, beschadigde kozijnen een gat in de schuifpuit, alle lades open. En boven was t een enorme ravage, alles lag overhoop inclusief de badkamer. Nu ben ik ondertussen al vier maanden verder, maar ik blijf het eng vinden om 's avonds in het donker alleen thuis te komen. Bang om weer iemand in huis aan te treffen. Bang dat er weer iemand in mijn huis (dat veilig zou moeten voelen) komt zonder toestemming en aan al onze spullen zit. Maar heb die angst ook als ik ineens een hard geluid hoor in huis. Toen laatst midden in de nacht onze kat iets op zolder omliep dat de trao af kwam gestuiterd zat ik rechtop in mn bed met de angst dat er weer iemand binnen was. De angst blijft op sommige momenten toch... het blijft akelig.

  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 19 januari 2013 om 18:27, door: as

    Hier is er vorige week ingebroken. Eerst werd er twee keer aangebeld om 23.15, maar omdat het laat was en ik alleen met mijn dochter van 11 woon, en we al in bed lagen deed ik niet open. Wou wel even door raam kijken. Maar op dat moment hoorde ik een hoop kabaal en hoorde ik al iemand in de woonkamer lopen. Mijn dochter en ik hebben het op een gillen gezet. Ik probeerde 112 en de buren te bellen maar dat lukte niet vd stress. Toen kwam er iemand de trap opstormen.... weer gillen....We hebben doodsangsten gehad Het bleek de buurman de zijn die gehoord had dat het raam opengebroken was. . Inbreker(s) is er vandoor gegaan zonder buit. Niks weg dat is fijn maar dat onveilige gevoel is vreselijk. We hebben nu al een week niet geslapen.. alle geluidjes horen we . Het zal moeten slijten maar ben bang dat het bij dochter veel tijd nodig heeft Dochter ligt helemaal verstijfd in bed, Ik heb we wel door mijn angst laten beïnvloeden, heb meteen Rolluiken laten aanmeten, worden over week of 2 geplaatst hoop dan weer veiliger te voelen.

  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 5 januari 2013 om 16:16, door: Claar90

    Op 15 december j.l. is er ook bij mij ingebroken. Ik ben student en woon al een paar jaar op mezelf. Ik wilde een wat gezelliger huis na 2 jaar in een rustig huis te hebben gewoond, dus verhuisde begin december met m'n huisgenootje naar iets buiten de stad. Ik ben lid van een studentenvereniging en had die avond een feest, wat ik met mijn dispuut had georganiseerd. Was dus ook tussen 19.00u en 05.00u niet thuis geweest. Wat een top avond was, werd dus een domper. Ik had mijn kamer deur op slot gedaan en deed hem met de sleutel weer open. Ik deed het licht aan en zag alles op de grond liggen. Aangezien ik net verhuisd was, was mijn kamer nog niet erg netjes maar dit was echt erg. Opdrachten van colleges lagen op de grond en net als wat ik in jullie verhalen lees stonden alle lades open. En ook ik had niet meteen door wat het precies was. Als er nog nooit is ingebroken bij je dan weet je niet dat het je ook een keer kan overkomen. Uiteindelijk na een paar minuten belde ik 112 en daarna een vriendinnetje om het te vertellen en om te vragen of ze langs kwam. Mijn huisgenootje was namelijk niet thuis dat weekend. Toen alles eenmaal was doorgedrongen, ik was nogal in shock, kwam alles eruit. De politie kwam en ik kon niks uitbrengen. De inbreker(s) was niet in de rest van het huis geweest omdat mijn kamerdeur op slot zat, dus alleen in mijn veilige ruimte. Hij had een ruit in gegooid, de steen lag aan de andere kant van mijn kamer, en het raam open gemaakt. Laptop, oude telefoons en camera waren weg. Er lag allemaal glas in mn bed dus ik heb die avond niet thuis geslapen. En wat ik ook in jouw verhaal, Marga, lees is die politie en technische recherche over de vloer de volgende dag. Ik dacht na een paar dagen is het wel weer voorbij.. maar dan krijg je je aangifte formulier, daarna een brief dat de technische recherche niks heeft kunnen vinden en ze niks met je aangifte doen. Het is ook niet zo dat ik het nou ontzettend erg vind, ik had alles op een harde schijf staan, dat mn laptop weg is enzo maar ze zijn in mijn veilige ruimte geweest. De eerste week van de kerstvakantie vrat ik mezelf dan ook op. Als ik thuis was dan voelde ik me niet veilig en als ik weg was dacht ik.. "Ja ze kunnen zo en zo binnen komen".. Het gaat al beter maar het doet echt veel meer met je dan je zou denken.. Vandaar dat ik dit verhaal met jullie wil delen, omdat ik geen vriendinnen in mijn omgeving heb die dit ook een keer hebben meegemaakt. Afgelopen week was ik weer thuis na kerst enzo bij mn ouders te hebben gevierd en er heeft elke dag iemand bij mij geslapen. Sinds gisteravond sliep ik weer alleen. Het ging wel maar ik heb nog steeds het licht in de gang aan en durf mijn gordijnen overdag niet open te doen, ondanks het plastic wat op de ramen zit, bang dat ze naar binnen kijken en alles gaan checken. Inmiddels zijn er trouwens overal sloten op gemaakt dus er kan niemand meer zomaar binnen komen.. en toch heb ik dat gevoel. Volgens mij vindt mijn huisgenootje dat ik me maar aanstel, bij haar is niet ingebroken en zij heeft niet s nachts 112 moeten bellen.. Zij bekommert zich meer om andere dingen.. Dus ik deel dit graag met jullie. Herkennen jullie dit ook? Hoe gaat het nu? Is het onveilige gevoel inmiddels weg?

  • RE: Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

    Geplaatst: 26 oktober 2012 om 15:33, door: Marga

    Afgelopen dinsdag kwam ik ook thuis van mijn werk. Een uur of half 3, blij dat de dag erop zat. Ik doe mijn deur open en stap de huiskamer in. Ik kijk rond en denk bij mezelf "Nou dat is mooi hier!" Al mijn kastdeuren stonden open, mijn lades lagen in het bankstel en de spullen lagen er bij uitgestrooid. Ik loop een stukje verder mijn open keuken in en zie dat al mijn kastjes open staan. En dan nog bij mezelf denken "Is er nu echt ingebroken?" Het besef was er niet meteen, het lijkt net of je mee doet aan een slechte film! Ik pak de telefoon, bel mijn man en zeg dat hij naar huis moet komen omdat ik denk dat er is ingebroken!! En dan besef ik ook ineens dat ik helemaal niet weet of er misschien nog iemand boven is. Mijn man had ondertussen de politie al gebeld en die stonden ook binnen enkele minuten voor mijn neus! Boven was het ook een ravage, alle kleerkasten uit geruimd, matrassen om gegooid. We zijn veel spullen kwijt en ook een aanzienlijk geld bedrag! En ook het horloge van mijn oma "inderdaad een dierbare herinnering" En dan komt de rompslomp, de politie in je huis, het FTO voor sporenonderzoek, als dat allemaal achter de rug is mag je gaan ruimen. En kijken wat je allemaal mist... De verzekering, waar blijkt dat je niet al teveel terug krijgt als je geen bonnetjes, foto,s of verpakkingen meer hebt. Volgende week komt de expert en dan zullen we het allemaal precies horen. Ik heb een nacht slecht geslapen, en heb de dag erna een keer flink gehuild. Maar ik weiger om in zak en as te gaan zitten. Ik ga me gewoon weer veilig voelen in mijn eigen huis. De gedachte dat hij overal aan heeft gezeten heb ik dan ook ver weg gestopt. Het horloge van mijn oma vind ik heel erg, maar niemand kan mijn herinnering aan haar stelen. Dat draag ik mee in mijn hart en hoofd. Ik wens jou toch ook veel sterkte Maria-m, want natuurlijk doet het ontzettend veel met je. Ik kan dat beamen....helaas, Marga

X

Dat een woninginbraak zo’n effect zou hebben op mij had ik niet verwacht

X

Afbeeldingen van Iamnaomijansen

X

Afbeeldingen van Lonneke

X

Afbeeldingen van peet

X

Afbeeldingen van Iris

X

Afbeeldingen van Rensje

X

Afbeeldingen van as

X

Afbeeldingen van Claar90

X

Afbeeldingen van Marga