Terug

Forum logoVerkeersongeluk

Welkom op het forum voor slachtoffers, betrokkenen en getuigen van een verkeersongeluk. Deel hier je verhaal met lotgenoten of stel een vraag.
Iedereen kan meelezen op het forum. Om zelf een onderwerp te starten of een reactie te plaatsen moet je je registreren. Je kunt dan (anoniem) deelnemen aan het forum.

schuldgevoelens

Geplaatst: 21 september 2016 om 21:42, door: anoniem, bekeken: 1490 keer | Categorie: 

Op een vroege ochtend in de zomer van 2016 reed ik met de auto van mijn vader (peugot partner) bij mijn vriend weg. om uit het dorp te komen moet je een 80 KM weg op rijden. Het miezerde en het gras in de berm was ontzettend hoog. Een auto voor mij kon het blijkbaar wel zien want die draaide de weg op. Ik heb gewacht tot ik op die plek kon staan voor meer overzicht. Keek links, rechts en weer links en er kwam niets aan. Behalve een vrachtwagen die de afrit opreed en zijn knipperlicht uit had. Dit betekende dat de weg vrij was en ik gaf gas.

Dat moment zie ik met 80-100 km per uur een wit busje op mij afkomen en ik kon geen kant meer op. Ik stond midden op de weg en besefte mij dat het busje schuin achter de vrachtwagen had gezeten. De andere bestuurder en ik hebben elkaar in de ogen gekeken maar het was te laat. Een gigantische klap, die de auto waar ik in reed werd vol in de flank geraakt. Omdat ik stil stond en de andere bestuurder veel vaart had ben ik een aantal keer over de kop geslagen. De meeste mensen kunnen zich van de klap soms niet alles meer herinneren. Bij mij is het juist andersom. Ik hing in de gordels en er klapte van alles tegen mij aan. Toen was het stil en stond de auto weer op 4 wielen. Een harde piep in mijn oor van het krassen van de auto over het asfalt. Overal bloed, glas, stof, spullen. Er zat geen raam meer in. Ik kreeg op dat moment weinig adem omdat de gordel zo hard om mijn borst had geklemt. Op dat moment was ik eigenlijk in shock.

Er was een lieve vrouw bij me, direct. Die heeft mij rustig gehouden en verteld dat het bloed alleen van glaswondjes kwam. Ik vroeg of ze mijn vriend wilde bellen, maar mijn telefoon was uit mijn zak door het raam op de weg gekomen. Ondanks dat deed die het nog en belde ze op naar mijn vriend. Ik hoorde 'je vriendin heeft een ernstig ongeluk gehad' 'je moet snel komen' 'ja bij de afslag'.

Ik was toen zo blij dat ik mijn vriend en zijn vader zag, we konden elkaar alleen maar knuffelen. Het probleem was alleen dat ik klem zat doordat de auto zo was ingedeukt. De ambulance broeders hebben mij uit de auto geholpen. Omdat ik in shock was begon ik rustig mijn veters te strikken, er lag namelijk olie op de weg en ik had witte schoenen aan.. daar is achteraf wel om gelachen. eenmaal in de ambulance waren mijn vriend en zijn ouders erbij. Ze hebben mijn ouders opgebelt en mijn vader van zijn werk gehaald om samen naar het ziekenhuis te gaan. Ik werd volledig onderzocht, glas werd verwijderd en ik kreeg steunverband om mijn enkel. Daarna was het wachten op de uitslagen en begon iedereen te bellen. Op dat moment was ik alleen met mijn vriend en ik weet nog dat we allebei moesten huilen, en dat hij zei: ik dacht echt dat ik je kwijt was...Dat had wel impact, volgens de politie had ik op elke hoek van de auto een engel zitten.

uiteindelijk mocht ik diezelfde dag nog uit het ziekenhuis naar huis. Beide auto's total loss.. de andere bestuurders hadden nek en rug klachten. Ook daar ben ik later die week nog naar toe geweest met mijn Vader. 

Mijn rijbewijs had ik op dat moment dik twee jaar, nooit was er iets gebeurd. Ik was het vertrouwen in mijzelf en het rijden kwijt. 'had ik dan niet nagedacht, dat daar nog een auto achter kon zitten?' Niet goed gekeken' 'voorrangsweg' 'schuldige' Mijn ouders waren net gescheiden, was er wel geld voor een nieuwe auto?, daar maakte ik mij druk om. Iedereen zei dat is maar blik jij bent er nog. Gelukkig wel, maar toch dit had niet gehoeven.

 

Dit bericht vind ik ongepast

Reacties [1]
  • RE: schuldgevoelens

    Geplaatst: 25 september 2016 om 20:46, door: marjolein

    Pff, een groot geluk bij een ongeluk, letterlijk hier.

    Je hebt twee soorten schuldgevoelens: echte en valse. De echte moeten je aanzetten iets aan de situatie te doen waar je een rol in speelt, de valse moet je weer achter je laten. Zoals deze.  

X

schuldgevoelens

X

Afbeeldingen van marjolein