Wij gebruiken cookies en andere technieken om uw ervaring op onze websites te verbeteren en om advertenties te tonen. Als u doorklikt gaat u akkoord met het plaatsen van de cookies en het gebruik van cookietechnieken.

Privacy | Cookieverklaring

Hoe help ik een kind?

Een ingrijpende gebeurtenis kan een diepe indruk achterlaten bij kinderen. Het is normaal dat kinderen daarna een tijdje uit hun doen zijn. Ieder kind reageert anders. Zij hebben net als volwassenen tijd nodig om met het verlies en de nieuwe situatie te leren leven.

Hoe reageren kinderen na een ingrijpende gebeurtenis?

Ieder kind reageert op zijn eigen manier. Het ene kind huilt veel of wordt snel boos. Het andere kind wordt heel stil. Op het ene moment zal het kind aan de gebeurtenis terugdenken. Op het andere moment sluit het zich er juist voor af en doet alsof er niks aan de hand is. Het is normaal dat het kind van het ene op het andere moment weer lekker gaat spelen. Hierdoor kan het kind even op adem komen. Het is goed een kind hiervoor de ruimte te bieden.

Hoe kan ik een kind helpen?

Door een nare gebeurtenis kan een kind het vertrouwen in zijn omgeving kwijtgeraakt zijn. Het is belangrijk dat het vertrouwen van kinderen in u als ouder of verzorger blijft bestaan. Steun het kind met geduld en begrip en probeer het een gevoel van geborgenheid te geven.

  • Probeer zo snel mogelijk het normale ritme weer op te pakken; naar bed zoals gebruikelijk en gewoon weer naar school of naar de sportclub.
  • Vraag of het kind wil praten over wat er is gebeurd. Wil het kind praten? Luister naar het kind. Wil het kind niet praten? Dring dan niet aan.
    Let op: bij vermoeden van misbruik geldt er een richtlijn omdat er mogelijk een strafproces volgt.
  • Ontken niet dat er iets aan de hand is, anders gaan kinderen er zelf over fantaseren. Geef antwoord op alle vragen, zonder het kind ongerust of bang te maken. Houd rekening met de leeftijd van het kind.
  • Stimuleer het kind om gevoelens te uiten, maar dring niet aan. Verdrietig zijn mag.
  • Spelen is de taal van kinderen. Het is prima als het kind uit zichzelf naspeelt wat er is gebeurd, erover tekent of knutselt. Dit geeft u inzicht in hoe het kind ermee bezig is.
  • Als uw kind zich anders gedraagt en boos of verdrietig is, probeer daar dan ruimte voor te bieden. Natuurlijk mag u wel grenzen stellen.
  • Vraag kinderen wat ze nodig hebben.
  • Leg aan mensen in de omgeving uit wat er gebeurd is. Denk aan de leerkracht, ouders van vriendjes en familieleden. Vertel hen er alleen met het kind over te praten als kind dat zélf aangeeft.
  • Laat het kind vlak na een ingrijpende gebeurtenis niet onnodig lang alleen, tenzij het kind zelf alleen wil zijn.
  • Bij een overlijden is het goed dat het kind afscheid kan nemen van de overleden persoon. Ook kinderen moeten rouwen. Ga na wat het kind zelf wil en wat het kind rust geeft.

Reacties per leeftijd

Hoe kinderen reageren op een ingrijpende gebeurtenis hangt af van de leeftijd van het kind. Een baby reageert uiteraard anders dan een tiener.

Baby's

Baby's begrijpen niet wat er is gebeurd. Ze zijn wel gevoelig voor sfeer en onrust. Dit uit zich bijvoorbeeld in ander eetgedrag, huilgedrag of slaapritme. Baby's hebben behoefte aan regelmatige zorg en zo snel mogelijk herstel van het normale ritme.

Peuters en kleuters

Bij peuters en kleuters kan het voorkomen dat ze een tijdelijke terugval hebben in hun ontwikkeling. Zij gaan bijvoorbeeld opnieuw bedplassen, vertonen vastklampend gedrag of willen zich niet meer alleen aankleden. Daarnaast kunnen kinderen door een heftige gebeurtenis op deze leeftijd druk of huilerig zijn of dwarsliggen. Ze uiten hun gevoelens niet zozeer met woorden, maar in gedrag en door te spelen, te tekenen en te knutselen.

Kinderen in de basisschoolleeftijd

Kinderen in de basisschoolleeftijd begrijpen al beter wat er is gebeurd. Fantasie speelt een belangrijke rol om de realiteit een plek te geven. Met vriendjes en vriendinnetjes spelen ze bijvoorbeeld na wat er is gebeurd. Kinderen van deze leeftijd kunnen bezorgd zijn over hun ouders, waardoor ze vinden dat zij zelf sterk moeten zijn. Ze kunnen hun gevoelens onderdrukken en zich onafhankelijk opstellen. Dat kan zich uiten in opstandig, 'moeilijk' gedrag.

Veelvoorkomende klachten zijn buikpijn, hoofdpijn, verandering in het eetpatroon, verminderde concentratie, slechte(re) schoolresultaten, slaapproblemen en een terugval in de ontwikkeling.

Jongeren

Ondanks dat jongeren graag onafhankelijk willen zijn van hun ouders, zoeken ze meestal toch eerst steun bij hen. Ook beste vrienden en vriendinnen zijn voor jongeren erg belangrijk in een moeilijke situatie. Gevoelens van schaamte of schuld kunnen een drempel zijn om te praten over wat hen is overkomen.

Veelvoorkomende klachten zijn misselijkheid, vermoeidheid, buikpijn en hoofdpijn, nachtmerries, prikkelbaarheid, eenzaamheid en eetstoornissen. Soms zoeken jongeren hun toevlucht in alcohol of drugs.