Moord

Frank en ik zouden dit jaar vijf jaar samen zijn. Maar dat hebben we helaas niet samen mee mogen maken. Vorig jaar veranderde mijn leven totaal. Het was op een doordeweekse dag toen Frank mij vroeg om wat te gaan drinken in een café waar we vaak kwamen. Het was daar gezellig en Frank en ik genoten van onze drankjes. Naast ons zat ook een stel van onze leeftijd. Enige tijd later kwamen twee mannen het café binnen. Zij gingen aan de bar zitten en bestelden iets te drinken. Ze pakten later hun drankjes en liepen op het stel naast ons af. Er volgde een woordenwisseling, waarbij de mannen begonnen te slaan. Frank sprong zonder na te denken ertussen en probeerde de ruzie te sussen. Dat was Frank, iemand die meteen actie ondernam en niet aan de zijlijn bleef staan kijken.

Wat er daarna gebeurde, ging heel snel aan mij voorbij. Eén van de mannen pakte tijdens het gevecht een mes en stak Frank neer. De mannen liepen daarop snel weg uit het café. Ze werden een paar uur later opgepakt. Het bleek dat zij allebei teveel gedronken hadden en in het bezit van een strafblad waren.

Die avond veranderde mijn leven in één slag. Ik zag Frank liggen in een plas bloed. Ik schreeuwde dat er een ambulance moest komen. Enige minuten later kwam de ambulance, maar voor mij leek het eeuwig te duren. Frank werd naar het ziekenhuis afgevoerd en overleed later aan zijn verwondingen. Zijn lichaam werd in beslag genomen waardoor zijn familie en vrienden hem pas na twee dagen mochten zien.

Ik kon het niet geloven, het was alsof ik in een film zat. Er kwam zoveel op mij af, terwijl ik me totaal verlamd voelde. Ik was uitgeput, maar er moest zoveel geregeld worden. De begrafenis, instanties die allemaal geïnformeerd moesten worden en de vervolging die tegen de verdachte gestart was. Van mijn familie en vrienden kreeg ik gelukkig veel steun en begrip. Er waren ook mensen die niet wisten wat ze moesten zeggen of doen en daardoor afstand van me namen. De casemanager van Slachtofferhulp Nederland heeft me enorm geholpen. Hij bood mij ondersteuning bij alle regelzaken waar ik niet aan toekwam of waar mijn hoofd niet naar stond.

Ook heeft hij me wegwijs gemaakt in het doolhof van instanties, ik kreeg juridisch advies en het was heel fijn dat hij me tijdens de rechtszitting begeleidde. Hij informeerde mij ook over het verhalen van de kosten en over het spreekrecht. Ik besloot daar tijdens de rechtszitting gebruik van te maken. Ik deed dit voor Frank. Ik wilde dat de dader zou horen wat hij mij en vooral wat hij ons heeft aangedaan. Hij heeft het leven van een fantastische man ontnomen. Dat ik mijn stem kon laten horen tijdens de rechtszaak, heeft me sterker gemaakt. De dader kon mij niet aankijken.

Financieel kreeg ik ook een flinke klap te verduren. Ik moest ons huis gaan verkopen, want het inkomen van Frank was weggevallen. Na ongeveer een maand ben ik weer gaan werken. De muren kwamen op me af en ik had behoefte aan afleiding. Het contact met mijn collega’s deed me goed, ze waren erg begripvol. Ik ben nu een jaar verder en nu begint de verwerking pas echt. Het afgelopen jaar was een hoop geregel, maar nu moet ik echt verder. De dader is veroordeeld. De straf die hij kreeg vind ik te weinig, onbegrijpelijk, zo vind ik nog steeds. Maar aan de andere kant zou geen enkele straf hoog genoeg zijn. Hij heeft ons leven samen ontnomen, dat is nooit te vergoeden. Ik wil niet leven in woede en wraak. Ik ga de vrouw weer proberen te zijn waar Frank verliefd op werd.

De namen in het verhaal zijn in verband met privacy aangepast