Wij gebruiken cookies. Functionele en analytische cookies maken het gebruik van onze website mogelijk en deze cookies helpen ons om de website te verbeteren. Accepteert u dat we ook tracking cookies gebruiken? Door middel van deze cookies kunt u gepersonaliseerde advertenties van ons zien. Lees eerst de cookieverklaring voor meer informatie over de tracking cookies.

Privacy | Cookieverklaring

Gert Coorens vertelt

Gert (62) werkt als vrijwilliger algemene dienstverlening bij Slachtofferhulp Nederland. "In mijn werk als personeelsmanager heb ik heftige zaken moeten managen. En ook in mijn eigen leven heb ik dingen meegemaakt die er stevig in hakten. Met die ervaring kan ik iets betekenen voor mensen die ook iets heftigs hebben meegemaakt."

Algemene dienstverlening: vrijwilligerswerk met een inhoudelijke uitdaging

"Ik ben direct met vrijwilligerswerk begonnen toen ik stopte met werken. En ik doe dit nog steeds, naast mijn “job” bij Slachtofferhulp Nederland. Ik voer allerlei activiteiten uit met verstandelijk gehandicapte mensen (vooral fietsen). Hartstikke leuk, maar ik wilde graag ook meer inhoudelijk bezig zijn.

Het past bij mij om actief met mensen bezig zijn.

Een bekende dacht dat vrijwilligerswerk bij Slachtofferhulp Nederland wel iets voor mij was. Hij vertelde erover, en dat klonk inderdaad goed. Ik heb me aangemeld en 2 gesprekken gehad en ik was hartstikke enthousiast geworden. Het past bij mij om actief met mensen bezig zijn, met ze te praten, op huisbezoek te gaan. En het is daarnaast een interessante uitdaging om me weer verder te ontwikkelen, vooral in het juridische gedeelte."

Ik put uit eigen ervaring en krijg extra trainingen

"In mijn werk als personeelsmanager heb ik heftige zaken moeten managen. En ook in mijn eigen leven heb ik dingen meegemaakt die er stevig in hakten. Met die ervaring kan ik iets betekenen voor mensen die ook iets heftigs hebben meegemaakt.

Bij de AD moet je soms meer geduld hebben, tot 10 tellen en soms tot 100.

Als je begint krijg je eerst verschillende trainingen, ook online. In de eerste 2 maanden werd ik begeleid door Nicoline Hin, iemand met veel ervaring. Je leert een hoop als je met slachtoffers en hun ervaringen bezig bent. Je moet ook een beetje je eigen stijl ontwikkelen. En je moet er voor waken dat je niet in je eigen valkuilen trapt. Ik ben van rits rats roets. Snel in actie komen. Dat kan soms handig zijn, maar bij de AD moet je meer geduld hebben, tot 10 tellen en soms tot 100. Zodat mensen hun verhaal kwijt kunnen, maar ook dat je zorgvuldig te werk gaat."

Het is de kunst om het slachtoffer echt te bereiken

"Je moet op basis van iemands verhaal inschatten hoe ze nu echt in hun vel zitten. Je spreekt mensen meestal 1 à 1,5 week na de ingrijpende gebeurtenis. Mensen zitten dan vaak nog in een soort bevroren toestand.

Je moet zorgen dat mensen zich in het gesprek op hun gemak voelen. Dat kan je bereiken door aan te sluiten bij hun interesses. Je begint over muziek of sport; je moet niet alleen maar dat zware gesprek proberen te voeren. Dat is dan heel boeiend en aangrijpend. Dan zie je soms ook die ogen veranderen van zo’n slachtoffer.

Je bent geen maatschappelijk werker, zelfredzaamheid is belangrijk.

Een AD’er moet empathie hebben, invoelingsvermogen. Je moet je wel kunnen begrenzen en je niet helemaal vastklampen aan een zaak, een verhaal, een persoon. Je bent geen maatschappelijk werker; zelfredzaamheid is belangrijk. Je helpt iemand op weg, maar hij moet het uiteindelijk zelf doen, de weg bewandelen naar herstel. Je moet ook pro-actief zijn. Als je een beetje drukt, kun je veel voor elkaar krijgen bij andere instanties. 

Een van de mensen die ik hielp was een jonge vrouw, bedrijfsleider, die voor de tweede keer in korte tijd was overvallen. Ze was helemaal apathisch. Iemand kan erg veel last hebben van zo’n gebeurtenis en is dan bijvoorbeeld niet in staat om de goede stukken te sturen of om overzicht te houden op de situatie. Soms kan iemand zich er niet toe zetten om iets te doen. Kleine dingen worden dan heel groot. Dan is iemand niet zelfredzaam. In zulke gevallen moet je soms ook wat meer doen en meer dingen overnemen. Het ligt er ook aan wat de omgeving over kan nemen. Daar moet je op inspringen."

Ook als vrijwilliger moet je soms je verhaal kwijt

"Het zijn heftige dingen die je hoort. In het Teamoverleg hebben we het erover wat het met je doet. Elke maand bespreken we een casus. Hoe heb je dat zelf ervaren? Sommige dingen zijn zo heftig dat het belangrijk is dat je dat kwijt kunt. Ofwel thuis, of bij je collega’s.

Soms zie je dingen in de regionale krant voorbij komen en dan weet je: dikke kans dat die zaak bij mij terecht komt.

Soms zie je dingen in de regionale krant voorbij komen en dan weet je: dikke kans dat die zaak bij mij terecht komt. Het gaat dan om roofovervallen, bedreigingen, burenruzies, verkeersongevallen, diefstallen, enzovoorts."