Wij gebruiken cookies. Functionele en analytische cookies maken het gebruik van onze website mogelijk en deze cookies helpen ons om de website te verbeteren. Accepteert u dat we ook tracking cookies gebruiken? Door middel van deze cookies kunt u gepersonaliseerde advertenties van ons zien. Lees eerst de cookieverklaring voor meer informatie over de tracking cookies.

Privacy | Cookieverklaring

Marianne Been vertelt

Marianne (71) is vrijwilliger Juridische dienstverlening bij Slachtofferhulp Nederland. 'Het voelt goed slachtoffers te helpen om woorden te geven aan wat hen is overkomen.'

Ik hoop dit vrijwilligerswerk nog heel lang te doen

"40 jaar heb ik in het management van verschillende banken gewerkt. Toen ik in 2005 met de deeltijd-VUT ging, zocht ik een nieuwe uitdaging. En die lag bij Slachtofferhulp Nederland. Sinds dat moment steun ik slachtoffers van zedenzaken en zware misdrijven, zoals ernstige mishandeling en poging doodslag. Vooral het juridische deel van het werk spreekt me enorm aan. Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot juridische zaken en heb een goed ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel."

 

Ik denk na over de gevolgen van het misdrijf

"Als vrijwilliger Juridische dienstverlening help ik slachtoffers die hun stem willen laten horen tijdens het strafproces en de schade vergoed willen krijgen.

Je bereidt het slachtoffer voor op wat de verdachte misschien gaat zeggen.

Ik vergelijk de gevolgen van het misdrijf met soortgelijke rechterlijke uitspraken en bepaal zo hoeveel smartengeld we kunnen vragen. Ik sta tijdens het strafproces het slachtoffer bij en ik bereid hem of haar voor op de gang van zaken tijdens de zitting. Dat kan een zaak voor de politierechter zijn, maar vaker nog voor de meervoudige kamer."

De rechter krijgt een vollediger beeld

"Je kunt een goed anker zijn voor slachtoffers, door te luisteren naar zijn of haar verhaal, het verdriet en de frustraties. Zeker als je een slachtofferverklaring opstelt in een zedenzaak. Of er een veroordeling van de verdachte volgt is mede afhankelijk van de overtuiging, die de rechter tijdens de zitting over de toedracht van het misdrijf krijgt; in zedenzaken zijn er immers vrijwel nooit getuigen, die kunnen bevestigen, wat er gebeurd is. Het strafbare feit speelt zich alleen tussen dader en slachtoffer af. Het slachtoffer mag tijdens de zitting gebruik maken van het spreekrecht en een verklaring voorlezen. Lukt dit door emoties niet? Dan doe ik het. De rechter krijgt op die manier een vollediger beeld van het misdrijf, de betrokkenen en de gevolgen."

Ze wilden geen media-aandacht

"Je kunt als vrijwilliger echt iets betekenen voor slachtoffers en nabestaanden. Dit merkte ik bijvoorbeeld toen een tiener tijdens zijn vakantiebaantje bij een agrarische bedrijf om het leven was gekomen. De ouders van de jongen wilden absoluut geen media-aandacht. In overleg met de Officier van Justitie hebben we toen in een besloten bijeenkomst met aan de ene kant de ondernemer, zijn advocaat en zijn verzekeraar en aan de andere kant de ouders en de door mij ingeschakelde letselschade-expert, een schikking kunnen treffen. De ouders hebben een uitkering gekregen, die zij o.a. besteed hebben aan een goed doel, dat aansloot bij de passies van hun zo jong overleden zoon. Zo bleven de media buiten de deur en is de zaak afgedaan op de voor alle partijen meest respectvolle wijze. De dankbaarheid die je dan voelt, daar doe je het voor."

Pas als de dader veroordeeld is

"Emotioneel afstand bewaren, dat is wel nodig. In feite is het mijn probleem niet wat er precies is gebeurd tijdens een misdrijf. Als er door mijn toedoen iets fout gaat in het hele strafproces en in de rechtszaal, ja, dan trek ik me dat wel heel erg aan. Dat is mijn werk, daar voel ik me verantwoordelijk voor. Pas als de dader veroordeeld is en het slachtoffer mede door mijn inzet een belangrijke stem heeft gekregen in het strafproces en zijn schade vergoed heeft gekregen, dan heb ik mijn werk goed gedaan."

Ik geniet enorm van de contacten

"Ik doe dit vrijwilligerswerk met ontzettend veel plezier. Toen ik bij de bank werkte, kwam ik vooral ondernemers en mensen met vermogen tegen. Nu ontmoet ik mensen uit alle lagen van onze multiculturele samenleving. Ik geniet enorm van deze contacten en de omgang met gelijkgestemde collega's. Het werken en leren bij Slachtofferhulp Nederland houdt me scherp en betrokken."

Soms is de lijn tussen slachtoffer en dader erg dun

"Het voelt goed slachtoffers te helpen om woorden te geven aan wat hen is overkomen. In sommige zaken zijn er eigenlijk alleen verliezers. De wereld van drank en drugs, waarin vaak geweld voorkomt, was voor mij geen dagelijkse kost. Soms is de lijn tussen slachtoffer en dader erg dun.

De wereld van drank en drugs, waaruit vaak geweldsdelicten voortkomen, was voor mij geen dagelijkse kost.

De advocaten van de verdachte proberen soms de schuld van het misdrijf mede in de schoenen van het slachtoffer te schuiven. Dit is soms moeilijk te verwerken voor hen. Gelukkig is het niet mijn taak om de waarheid te vinden, dat is en blijft aan de rechter. Het werk blijft me boeien en ik hoop dit nog lang te blijven doen."