Terug

Forum logoSeksueel geweld en misbruik

Welkom op het forum voor slachtoffers, betrokkenen en getuigen van seksueel geweld of misbruik. Deel hier je verhaal met lotgenoten of stel een vraag.
Iedereen kan meelezen op het forum. Om zelf een onderwerp te starten of een reactie te plaatsen moet je je registreren. Je kunt dan (anoniem) deelnemen aan het forum.

Ik was nog maar 4...

Geplaatst: 28 juli 2017 om 5:04, door: Petra, bekeken: 547 keer | Categorie: 

Graag zou ik hier een stukje van mijn verleden willen delen...maar vind dit tegelijkertijd ook heel eng!

In mijn leven bestaan "verboden woorden". Dat zijn woorden die ik zelf niet kan zeggen/schrijven, maar ook niet kan verdragen als een ander ze tegen mij zegt in een gesprek.

Misschien snappen jullie waarom ik vaak veel moeite heb met de verhalen die op dit forum staan... voor MIJ staan er veel "verboden woorden" bij!

Zoals de titel al aangeeft; ik was nog maar 4 jr oud, toen ik op een zaterdag of zondag naar het schoolplein ben gegaan, alleen.

Ineens was daar een wat oudere man, op een racefiets, die naar me toe kwam...

Er was verder niemand in de buurt...

Hij vroeg me of hij daar mocht plassen...ik zei dat hij dat dan wel in de bosjes moest doen.

Vanaf dat moment ben ik een stuk(je) kwijt en gaat "de film" verder op een ander plein, even verderop.

Ik vraag me constant af; ben ik uit mezelf mee gegaan, heeft hij kij gelokt, gedwongen...geen idee!

Op dat andere plein "veranderde" de man, hij werd onrustig en hij deed "raar" in mijn kinderogen...

Voor dat ik het me besefte had hij zijn onderkleding uitgedaan en moest ik bij hem komen.

Hij zei dat ik moest kijken, voelen én proeven!

Het is net als een lolly, zei hij ook nog...

Ik was verschrikkelijk bang! Ik weet niet hoe ik er bij kwam, maar ik voelde dat als ik niet deed wat hij zei dat hij me dan mee zou nemen en ik mijn moeder nooit meer zou zien!

Het is gek, want ik kan me niet herinneren dat hij ook maar iets over een auto heeft gezegd, maar ik zou het bestelbusje nú nog na kunnen tekenen!

Ik ben "gered" door een gezin dat achter het schoolplein langs kwam fietsen, de kinderen waren met hun fietsbel aan het bellen en de ouders praatte hardop.

Daar schrok hij zó van, dat zijn aandacht daar naar uit ging en toen....toen heb ik het op een lopen gezet!!!

Mijn moeder was de witte was aan het ophangen en het enige dat ik kon zeggen was: "Mama, wit is vies!" 

Later die dag verteld dat er een meneer op het schoolplein was en wat denk je?

Ze vroeg gewoon NIET door! Het enige dat ze zei was dat ik ook niet alleen naar het schoolplein had mogen gaan... Dus wat dacht ik; het is mijn eigen schuld!

En een paar dagen later" hoorde" mijn moeder iets over een potloodventer die daar wel eens rondliep, dus ze zei tegen mij; die meneer was niet gevaarlijk.

Dus 1. Het was mijn eigen schuld en 2. Die man was niet gevaarlijk, dus dan zal het wel normaal zijn geweest?

Nee, nou ga ik het er ook nooit meer over hebben, want ik hoef dus helemaal niet bang voor die meneer te zijn...

De juiste opvang kan, volgens mij, HET verschil maken tussen een moeilijke periode voor een kind/volwassene en een slepende PTSS plus nog veel meer van die diagnoses!!!!

Ik zeg bijdeze; bedankt voor de opvang (die er helemaal niet was...)

.......

Petra

Dit bericht vind ik ongepast

Reacties [1]
  • RE: Ik was nog maar 4...

    Geplaatst: 11 augustus 2017 om 14:47, door: Slachtofferhulp Nederland

    Hoi Petra,

    Wat verschrikkelijk wat jou als kind is overkomen. Dapper dat je het hier op ons forum deelt, ook als een soort van waarschuwing naar andere ouders toe. Onwijs naar dat je zo lang het gevoel hebt gehad dat het jouw eigen schuld was... Mogelijk herkennen andere slachtoffers zich in jouw verhaal en gevoelens? Reacties zijn altijd welkom. Sterkte!

    ^Sandra van Slachtofferhulp Nederland

X

Ik was nog maar 4...

X

Afbeeldingen van Slachtofferhulp Nederland