Terug

Forum logoVerkeersongeluk

Welkom op het forum voor slachtoffers, betrokkenen en getuigen van een verkeersongeluk. Deel hier je verhaal met lotgenoten of stel een vraag.
Iedereen kan meelezen op het forum. Om zelf een onderwerp te starten of een reactie te plaatsen moet je je registreren. Je kunt dan (anoniem) deelnemen aan het forum.

geen steun van vrienden en familie naar dodelijk ongeluk

Geplaatst: 6 maart 2016 om 16:59, door: anoniem , bekeken: 1950 keer | Categorie: 

Hallo allemaal, 

Ik ben laatst getuige geweest van een gruwelijk ongeval. Ik heb iemand dood zien rijden. De persoon in kwestie was onherkenbaar verminkt. Hulpdiensten kwamen erg snel op gang maar bij mij en nog een paar anderen mensen stond het beeld al op ons netvlies. Ik ben (na slachtofferhulp aangeboden gekregen) toch naar de winkel gegaan omdat ik eigenlijk boodschappen wilde doen. Maar ik stond in de winkel erbij als een kip zonder kop dus ik ben maar naar huis gegaan. Thuis heb ik het bericht van het ongeval gedeeld en aan gegeven dat ik een van de getuige was die in het bericht vermeld stond. Waarom? Omdat ik het kwijt moest. Ik heb het twee vriendinnen persoonlijk verteld. Maar.... Ik krijg totaal geen steun. Geen arm om mijn schouder, sterker nog: ik hoor helemaal niks. Ik zie dat hun leven gewoon door gaat wat natuurlijk prima is maar vergeten dat hun vriendin haar leven even stil staat door het beeld wat ze gezien heeft. Dan gaan ze ook nog moeilijker doen door mij in onzekerheid te laten zitten hoe het er voorstaat wat de vriendschap betreft. Want het blijft raar dat ik ze niet hoor na wat er gebeurt is. Of is dat niet raar? Neem ik dat te negatief op? Zijn er mensen die dit herkennen? Die geen steun vinden bij vrienden en/of familie? Inmiddels ben ik depressief geworden en ook boos omdat ik zo alleen sta in deze situatie. Ik snap dat ze niet constant met je bezig zijn. Ik snap dat hun zich niet kunnen inleven  in mij en dat natuurlijk bij hun alles doorgaat. Ik snap alleen het stil zijn van hun kant niet. Graag hoor ik van jullie. 

Dit bericht vind ik ongepast

Reacties [3]
  • RE: geen steun van vrienden en familie naar dodelijk ongeluk

    Geplaatst: 7 maart 2016 om 21:49, door: marjolein

    Lastig er zo iets over te zeggen, ik zou 't met Slachtofferhulp bespreken.

    • RE: RE: geen steun van vrienden en familie naar dodelijk ongeluk

      Geplaatst: 24 mei 2016 om 21:38, door: Meike

      Hallo anoniem,

      Ik begrijp wat je bedoelt. Ik ben zelf slachtoffer van een zwaar auto-ongeval op de snelweg vorig jaar augustus. Niemand had verwacht dat ik die klap zou overleven, ik eigenlijk ook niet. Mensen in mijn directe omgeving hebben niet gezien en gevoeld wat ik tijdens die klap heb moeten incasseren (fysiek en mentaal) en dat kun je goed merken. Natuurlijk was iedereen erg geschrokken, maar ze lijken het hele voorval allang weer vergeten te zijn. Bijna niemand praat er nog over en de meesten hebben totaal niet door dat het voor mij mijn leven op dit moment bepaalt. Ik heb PTSS aan het ongeval overgehouden, maar mensen weten niet eens wat dat is. Aan de ene kant neem ik het de mensen heel erg kwalijk, maar aan de andere kant weet ik niet of ik anders zou handelen langs de zijlijn. Ik heb de eerste 4 maanden na het ongeval amper meegekregen. Je kijkt naar buiten en ziet dat de wereld ook zonder jou gewoon doordraait. Dat doet misschien nog wel meer pijn dan alle kneuzingen over mijn hele lijf. Veel mensen kunnen dingen pas begrijpen als het hen zelf is overkomen. Daarom is het volgens mij goed om onze ervaringen met elkaar te delen. Dan kunnen we misschien wat leren van elkaar ;-)

      Groetjes

    • RE: RE: geen steun van vrienden en familie naar dodelijk ongeluk

      Geplaatst: 24 mei 2016 om 21:38, door: Meike

      Hallo anoniem,

      Ik begrijp wat je bedoelt. Ik ben zelf slachtoffer van een zwaar auto-ongeval op de snelweg vorig jaar augustus. Niemand had verwacht dat ik die klap zou overleven, ik eigenlijk ook niet. Mensen in mijn directe omgeving hebben niet gezien en gevoeld wat ik tijdens die klap heb moeten incasseren (fysiek en mentaal) en dat kun je goed merken. Natuurlijk was iedereen erg geschrokken, maar ze lijken het hele voorval allang weer vergeten te zijn. Bijna niemand praat er nog over en de meesten hebben totaal niet door dat het voor mij mijn leven op dit moment bepaalt. Ik heb PTSS aan het ongeval overgehouden, maar mensen weten niet eens wat dat is. Aan de ene kant neem ik het de mensen heel erg kwalijk, maar aan de andere kant weet ik niet of ik anders zou handelen langs de zijlijn. Ik heb de eerste 4 maanden na het ongeval amper meegekregen. Je kijkt naar buiten en ziet dat de wereld ook zonder jou gewoon doordraait. Dat doet misschien nog wel meer pijn dan alle kneuzingen over mijn hele lijf. Veel mensen kunnen dingen pas begrijpen als het hen zelf is overkomen. Daarom is het volgens mij goed om onze ervaringen met elkaar te delen. Dan kunnen we misschien wat leren van elkaar ;-)

      Groetjes

X

geen steun van vrienden en familie naar dodelijk ongeluk

X

Afbeeldingen van marjolein