Terug

Forum logoVerkeersongeluk

Welkom op het forum voor slachtoffers, betrokkenen en getuigen van een verkeersongeluk. Deel hier je verhaal met lotgenoten of stel een vraag.
Iedereen kan meelezen op het forum. Om zelf een onderwerp te starten of een reactie te plaatsen moet je je registreren. Je kunt dan (anoniem) deelnemen aan het forum.

Nog steeds niet de oude

Geplaatst: 27 november 2014 om 14:54, door: gaby, bekeken: 2597 keer | Categorie: 

Het is ondertussen al weer 5 jaar geleden dat ik mijn auto-ongeluk heb gehad. Nogsteeds heb ik er dagelijks last van en heb er moeite mee om eruit te komen. Ik had voor mijn gevoel alles een leuke vriend, net samen een huisje, een vaste baan een leuk leven en nu woon ik weer bij mijn ouders en ben ik terug bij af (voor mijn gevoel) Laat ik bij het begin beginnen:

In 2009 ben ik met mijn auto op een andere auto geklapt. Ik reed op een 100 weg en de andere auto dacht daar te mogen keren. De automobilist heeft mij over het hoofd gezien. Zij zaten met hun vijfen in de auto en ik gelukkig alleen. De eerst minuten na het ongeluk zijn bij mij een beetje wazig. Toen ik weer bij kwam lag ik in de berm met een hoop mensen om mij heen. Een stukje verderop stond de andere automobilist op mij te schelden. Anderen hebben hem daar gehouden. Niet lang daarna ben ik naar een ziekenhuisgebracht en zijn er onderzoeken gedaan. Ik ben er goed vanaf gekomen zei de arts niet meer dan kneuzingen en wat kleine haarscheurtjes in de nekwervels en mocht de volgende dag weer naar huis. Met wat de arts zei in mijn gedachten heb ik het de eerste tijd wat rustig aan gedaan en na een maandje weer aan het werk gegaan. Ik werkte als chauffeuse. 

Daar begonnen de problemen. Ik durfte niet meer te rijden, en al helemaal niet op de weg waar het is gebeurt. Daar moest ik wel langs als ik op mijn werk wou komen dus hebben mijn vriend en mijn vader me vaak gebracht. Mijn werkzaamheden wat ik deed kon ik niet meer doen dus was er alternatief werk. Op een gegeven moment hebben we besloten dat het niet meer ging en heb ik mijn ontslag gekregen. Dit is in overleg gegaan met de advocaat die ik toen dertijd had. 

Toen dat was afgerond ben ik in de medische molen terecht gekomen. Wand er was dan wel niets te zien maar klachten die had ik en gingen ook niet weg. Ja met medicijnen kon ik het redelijk onder controle houden maar dat is niet de bedoeling.

Nu 5 jaar later zit ik, na pijnrevalidatie in/uit, nog steeds op hetzelfde punt als waar ik ben begonnen. Tuurlijk de klachten zijn redelijk onder controle, ik weet wat ik in bepaalde situaties moet doen en ik weet wat ik wel en niet moet doen om de week door te komen. Maar mijn gevoel van boosheid, achteloosheid zijn er nog steeds. (vooral tegen de tegenpartij die gewoon leuk met zijn leven is doorgegaan). Op sommige momenten ta ik op het punt om naar hem toe te gaan en ik weet niet wat te zeggen/doen. Dat zal geen verschil maken en ik zou het ook niet doen maar grrr wat vind ik het vervelend. Ook met werk sta ik stil. Overal word je afgewezen omdat er 20 gezonde mensen eerst aan de beurt zijn wat ik uiteraard wel snap maar ook knap irritand is. 

Op dit moment is mijn Letselschade advocaat bezig om alles voor mij weer op een rijtje te krijgen... waarvan ik hoop dat hij nog wat houvasten heeft voor mij zodat ik weer vooruit kom want ik heb te lang stil gestaan. 

Nu is mijn vraag eigenlijk of iemand dit ook op deze manier heeft meegemaakt en hoe die zich erdoor hebben geslagen??

Dit bericht vind ik ongepast

Reacties [2]
  • RE: Nog steeds niet de oude

    Geplaatst: 16 oktober 2015 om 12:00, door: Bella53

    Hallo Gaby, je verhaal is inmiddels bijna een jaar geleden geplaatst. Hoe is het nu met je?Wij hebben nu 2 jaar geleden een ongeval meegemaakt en ook ik ben er nog bijna dagelijks mee bezig. We hebben zelfs onze schade nog niet volledig betaald gekregen en ik ben ondanks hulp van een psycholoog nog steeds bang in de auto.

    • RE: RE: Nog steeds niet de oude

      Geplaatst: 9 april 2016 om 13:52, door: Johan51

      Hallo Gaby, herkenbaar hoor. Uit eigen ervaring weet ik dat afhandeling van de financiele  schade een voorwaarde is voor lichamelijk en geestelijk herstel. Jammer dat verzekeraars dit niet altijd beseffen maar in plaats daarvan hopen door 'uitrooktactieken' de hand op de knip te kunnen houden.

      Heel veel sterkte en beterschap!

X

Nog steeds niet de oude

X

Afbeeldingen van Bella53