Wij gebruiken cookies. Functionele en analytische cookies maken het gebruik van onze website mogelijk en deze cookies helpen ons om de website te verbeteren. Accepteert u dat we ook tracking cookies gebruiken? Door middel van deze cookies kunt u gepersonaliseerde advertenties van ons zien. Lees eerst de cookieverklaring voor meer informatie over de tracking cookies.

Privacy | Cookieverklaring

Jacob kreeg te maken met nare online reacties na zijn broers overlijden

‘Als donderslag bij heldere hemel overleed mijn broer door een auto-ongeluk. De kwetsende online reacties die op dit nieuws volgden, gingen door merg en been. Onvoorstelbaar hoe hard en denigrerend sommige mensen op social media reageren, zonder rekening te houden met nabestaanden.’

‘Mijn broer was in november 2018 met de auto op weg naar de voorbereidingen op een Sinterklaasintocht. Hij zat al vroeg achter het stuur, want hij zou zich om vier uur ’s ochtends melden. Tijdens het rijden dutte hij in en verloor de macht over het stuur. Hij kwam met een flinke klap tot stilstand tegen een boom. Met fatale gevolgen.

De volgende ochtend zag ik het schokkende nieuws voorbijkomen zonder te beseffen dat het om mijn eigen broertje ging. Ik dacht nog: het zal je kind maar wezen. ’s Middags was ik bij onze moeder op de koffie toen het bericht binnenkwam dat het verkeersslachtoffer Jan Willem was. Mijn moeder woont op vier hoog, maar ik had het gevoel dat ik direct door de grond heen zakte. Zo’n onwerkelijk en hartverscheurend gevoel.

Wat bezielt iemand om kwetsende opmerkingen te maken na een dodelijk ongeluk?

In de tussentijd stroomden via social media reacties binnen op het nieuwsbericht. Opmerkingen van mensen die Jan Willem helemaal niet kenden en geen idee hadden van wat er was gebeurd. Er werd volkomen onterecht gesuggereerd dat hij te hard gereden had of zelfs onder invloed zou zijn. Om nog maar te zwijgen van alle sensatiezoekers die reageerden op de afgrijselijke foto van zijn auto die in drie stukken lag. In eerste instantie negeerde ik de opmerkingen. Ik was te druk met het regelen van de crematie en met rouwen. Maar na ruim een week kon ik mijn woede en onbegrip niet meer verkroppen.’

Denk na voor je online begint te roeptoeteren

‘Opmerkingen als: ‘Hij is zo plat als een dubbeltje’ en ‘Hij zal wel dronken of stoned zijn geweest’ vraten aan me. Dat heeft mijn broer niet verdiend. Ik vroeg of de lokale omroep die het nieuws gedeeld had om de opmerkingen onder het bericht weg te halen.

Er stonden opmerkingen als ‘Zo plat als een dubbeltje’ onder het nieuws dat mijn broer een fataal auto-ongeluk had gehad.

Nadat de omroep netjes de negatieve opmerkingen had verwijderd, werd me gevraagd of ik mijn verhaal op televisie wilde vertellen. Ik werkte mee aan een interview in de hoop dat ik er mensen mee kon bereiken. Om hen uit te leggen dat ze moeten nadenken voor ze gaan roepen. Naast de massale steunbetuigingen kwamen er vanaf dat moment ook verontschuldigingen binnen. Onder andere van de mensen die verantwoordelijk waren voor de nare opmerkingen op social media. Ze hadden zich blijkbaar helemaal niet gerealiseerd wat voor leed je kan veroorzaken door klakkeloos je aannames online te gooien.’

Voorlichting geven en bewustzijn creëren

'Een medewerker van Slachtofferhulp Nederland belde me kort nadat mijn broer was verongelukt. Met de vraag of ik hulp nodig had. Ik gaf aan dat ik daar op dat moment te druk voor was.

Drie weken later belde ze weer. Ze vroeg opnieuw hoe het met me ging en wat ze voor me kon betekenen. En of ik mijn verhaal ook via Slachtofferhulp Nederland wilde doen. Dat was erg fijn. Niet alleen om bewustwording te creëren, maar ook als onderdeel van mijn eigen verwerking. Erover praten, het bespreekbaar maken, helpt. Net als zien dat mensen uiteindelijk beseffen hoeveel impact de berichten op social media op nabestaanden kunnen hebben.
Ik wil daarom in de toekomst voorlichting op scholen gaan geven over de gevolgen van social media. Het leven van jongeren speelt zich immers bijna volledig online af. En een nare opmerking maken of een oordeel vellen is zo gedaan. Daarom is het goed als ze zich realiseren welke invloed negatieve opmerkingen hebben.'

Sommige gebeurtenissen verwerk je niet alleen

‘Ik ken best veel mensen die heftige gebeurtenissen hebben meegemaakt. Als ik aan hen vraag hoe ze tegenover Slachtofferhulp staan, krijg ik vaak hetzelfde te horen: ‘Wat kan een persoon die me helemaal niet kent nu voor me betekenen?’ Of: ‘Ik ben al druk genoeg bezig om het einde van de dag te halen. Laat staan dat ik tijd heb om over toekomstig herstel te praten.’ Begrijpelijke gedachtes, maar ingrijpende incidenten kun je nu eenmaal niet alleen oplossen. Na de dood van mijn vader dacht ik dat wel zelfstandig te kunnen verwerken. Dat is inmiddels 15 jaar geleden en ik ben nog weinig opgeschoten. Toen de klap van mijn broer erbij kwam, heb ik psychologische hulp gezocht. Omdat ik zelf sociaal hulpverlener ben, was dit wel een drempel. Maar het is de enige manier om een plekje te geven aan wat er is gebeurd. Het is daarom goed dat je ook bij Slachtofferhulp Nederland terecht kunt voor emotionele hulp.'